Güven Kaynağım "BABAM"

Herkes çok iyi bilir kızların babalarına nasıl düşkün olduğunu. Onun gözüne girebilmek için her şeyi yapabileceklerini ve hayatlarının tek bir amaç uğruna devam ettiğini: “Babamı mutlu görmek!”

Bir kız, çocukluğundan gençliğine kadar babasının omuzlarındaki yükü görür. Yıllarca o yükü hafifleteceği, babasına yardımcı olacağı günün gelmesini bekleyerek büyür. O süre boyunca da çocuk aklıyla bir çok girişimde bulunur. Bunlar bazen tehlikeli şeyler olsa da babası ona her zaman destek olur. “Annelik iç güdüsü” ile annesi engel olmak istese de, kızsa da babası hiç de öyle olmaz. Bu da kızını çok etkiler. Babası bu davranışlarından dolayı kızının gözünde adeta bir “serbestlik abidesi” olur. Mesela küçükken dört tekerlekli bisikletinden iki tekerleği çıkardığında annesinin korkup, babasının ise “Hadi! Bunu başarabilirsin.” demesi de bunu kanıtlar. O günden sonra her olayda kızı, babasının bu sözlerini hatırlar ve o yanında olmasa bile sözlerini kulaklarında duyar. Babasının desteğini hissetmesi için de bu yeter.

Kızın babasına aşkı da böyle oluşur işte. Çünkü dışarıya sert, dediğim dedik olan babası; kızının tatlı bir gülümsemesine, içten bir “Lütfen babacığım…”ına tav olur her zaman. Aslında o da, istemeden yapar bunu. Küçük prensesi o kalbi çalmayı bir şekilde başarıyordur elinden ne gelirdi ki? Ve bu durum kızı büyüyüp genç olduğunda, artık kollarına sığmadığında bile değişmez. O babasının gözünde hiç büyümemiştir ki. Ne zaman bir kaç günlüğüne evden ayrılsa kızan, özleyen baba tabi ki kızının büyüdüğünü kabullenmeyecektir. Kabullenemeyecektir.

Fakat zaman çabuk geçer ve kızı evden ayrılıyordur artık. Bu kez de vedalardan kaçmaya çalışır baba. Çok duygusal kızı karşısında gözyaşı döktüğünde kendini tutamayacağını, dayanamayacağını bilir çünkü. Bu yüzden kısa bir hoşçakal deyip sarıldıktan sonra apar topar gider. Biricik kızı belli etmez ama babasının arkasından mutlaka ağlar o da. İkisi için de kolay olmaz ayrılık. Zaman içinde alışırlar ama gerçekte ikisi de alışmak istemezler yokluklarına. Özlemek isterler. Hâlâ birbirlerini ne kadar sevdiklerini buradan anlarlar çünkü.

Ve son olarak; babası gibi bir eş ister çoğu zaman bir kız. Gerek dış görünüş, gerekse davranışlar olsun… Babası gibi koksun ister;  güven ve sevgi. Ve babası gibi güçlü olsun! Mesela kavanozları açarsa bunu kanıtlar. Çünkü küçükken annesinin kavanozları babasına açtırdığını gözlemlemiştir kız. Ve babası gibi ona her zaman destek olsun, yokluğunu tamamlayamasa da ona baktığında en azından bunu biraz hafifletsin ister.

Öyle birini bulduğunda da her gece yatarken babasının anlattığı masallardaki gibi “sonsuza dek mutlu” yaşayacaklarına inanır,…